IIB Idmanyurdu Futbol Kulübü – Itinayla Tarih Yazılır

Üçüncü yüzyildi tam, çok önceydi Isa’dan,
Bir firtina kopmustu, tasmisti Iç Asya’dan!
Sonsuz at sürüleri, yerleri inletmisti.
Kurdumsu türküleri, gökleri çinlatmisti!

Atlilar gelmislerdi, ordular biçmislerdi,
Volga, Sari nehirden, kanip, su içmislerdi!
Tarihten ugultular, bir millet var diyordu!
Yazili dogrultular, bir devlet var, diyordu!
Hunlarin ilindeydi, Iç Asya ilindeydi,
Hun reisi Tuman-Han, herkesin dilindeydi!
Bayragi direkteydi, büyük oglu Mete’ydi,
Diger bütün komsular, henüz birer çeteydi.
Tuman-Han da kanarmis, insanogluymuy bu ya!
Bir cariye hep dermis: “Bu Mete ölsün!” Diye.
Tuman fakat korkarmis, kadina da tapirmis,
Bir bahane ararmis, çünkü bir “Töre” varmis!
Soyuna bakarlarmis, tek kadin alirlarmis,
Sonraki hatunlarsa, mir’ssiz kalirlarmis.
Tuman oglunu vermis rehin Yüeçi’lere
Sonra da hücum etmis, sormamis elçileri.
Yüe-çi’ler varmislar, Mete’yi aramislar,
Mete çoktan kaçmismis, yollari taramislar.
Tuman oglunu görmüs, akli basina dönmüs,
Senlik dügün yaptirmis, güya çok mes’ut günmüs.
Mete’ye tümen vermis, eline ferman vermis,
Mete’nin disiplini, Dünyaya hep san vermis!
Asker Tanri sanirmis, hep Mete’ye taparmis,
Ondan ne buyruk gelse, düsünmeden yaparmis.
Orduyu toplamismis, atini oklamismis,
Tümen disiplinini, böylece yoklamismis.
Askerler ok atmismis, atlar yere yatmismis,
Atina kiymayanin, kani yere akmismis!
Bir defa senlik yapmis, aileler toplanmis,
Ok atmis karisina, bütün esler oklanmis!
Biraz nefes alanlar, azicik geç kalanlar,
Kiliçtan geçirilmis, görülmemis kaçanlar!
Avlara gidilirmis, senlikler düzülürmüs,
Gelen ordular ile, hayvanlar sürülürmüs.
Tuman-Han ava gitmis, Mete’ye de gel demis,
Kurdu Mete avlamis, Tuman’sa keklik yemis!
Avda bir ok uçmusmus, Tuman-Han’a gelmismis!
Gerçi derler ilk oku, Mete atmisti, çogu,
Mete’nin tümeni de, bu hedefi delmismis!
Oguz’un babasiysa, yemisti “Tanri oku”!
Bu bir efsane idi, ok bir bahane idi,
Töre’yi bozan Tuman, tam bir divane idi!